Άλλο ένα αστέρι της hip-hop σκηνής έφυγε απ' την ζωή. Ο Pimp C βρέθηκε νεκρός στο ξενοδοχείο Sunset Boulevard του LA την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου σε ηλικία 33 χρονών. Ο rapper, το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Chad Butler, ήταν ένας από τους πρωτοπόρους του hip-hop με μακρά ιστορία και συνεισφορά ειδικά στο Dirty South. Μαζί με τον Bun B αποτελούσαν τους UGK, το group το οποίο μετά από πολλά χρόνια έκανε το μεγάλο μπαμ με τον δίσκο Underground Kingz το οποίο κατέκτησε την κορυφή των charts αυτό το καλοκαίρι. Ο Pimp C είχε επηρεάσει αρκετούς rappers όπως τους Paul Wall, Mike Jones και Chamillionaire. Η αστυνομία δήλωσε οτι η αιτία θανάτου ίσως να είναι φυσικά αίτια αλλά μετα εμφανίστηκαν νεα στοιχεία στην υπόθεση και έχουν να κάνουν με τη χρήση ναρκωτικών. Άξιο αναφοράς οτι 2 μόλις μερες μετα το συμβάν ο Pimp C μαζί με τον για χρόνια κολλητό του Bun B κέρδισαν υποψηφιότητα για 2 Grammy για τον δίσκο τους Underground Kingz.

PIMP C R.I.P

H katantia twn Knicks...

Ligo kathisterimena thelw na sxoliasw tin katastasi pou epikratei stous Knicks. Xerame panta oti oi Knicks einai nai men apo tis istorikoteres omades sto NBA alla pote den eixe kai tin kalyteri omada . An exairesoume tis arxes tis dekaetias tou '70 opou piran kai tous 2 monadikous tous titlous ews simera erxomaste sto makrino (pleon) '99 pou kataferan na termatisoun prwtathlites anatolis elleipsi kalwn omadwn(proswpiki apopsi).Mia metria omada itan,einai k mallon tha einai plin omws apotelei to kamari twn Neoyorkezwn kai tou anatrixiastika epivlitikou Madison Square Garden. Diapistwnw oti afti i omada paei apo to kako sto xeirotero logw kakwn xeirismwn. Xekinas apo ton Thomas k kataligeis sto Marbury vlepoume oti afti i omada DEN... Den xerw an yparxei pleon kapoios paiktis pou pleon paizei gia tin toso varia fanela twn Kniks i toulaxiston tima kapoies apo tis eispraxeis tou.Nostalgw tis meres pou empaine sto gipedo kapoios en onomati Patrick Ewing i enas John Starks k mporei na min itan oi kalyteroi paiktes sto prwtathlima alla idrwnan ti fanela k o kosmos to apolamvane .. To kapote derby tis anatolis fetos teliwse me tragelafiki katalixi (104-59) afou oi Knicks itan gia gelia k gia klamata k oi sovaroi fetos Celtics den edeixan na asteievontai oute defterolepto. Nomizw oti oi Knicks prepei na arxisoun na sovarevontai allazontas ton proponiti tous k na afisoun ton asteio Isiah k na koitaxun na ftiaxoun ena kalo axiomaho synolo giati einai krima i megalyteri poli twn USA na min diathetei mia kali omada efamilli tis istorias tis.. Enas Jeff Van Gundy (anergos) tha itan mia kali arxi :))

Τα όρια της ελευθερίας του λόγου

Τα όρια της ελευθερίας του λόγου

Συχνά γίνεται λόγος στα μέσα ενημέρωσης ή ακόμα και σε άλλους χώρους συζήτησης για τα όρια της ελευθερίας του λόγου.Πρόσφατο παράδειγμα η δημοσίευση σκίτσων που απεικόνιζαν τον Μωάμεθ στη Δανία και τα ''πληγωμένα αισθήματα'' των απανταχού Μουσουλμάνων.Αλήθεια ,εαν ρωτήσεις ορισμένους ανθρώπους που κατέχουν μια μέση εκπαίδευση μάλλον η απάντηση που θα λάβεις από όλους πάνω κάτω θα είναι η ίδια.Οτι τα όρια της ελευθερίας του λόγου σταματούν εκεί που ξεκινούν τα όρια της ελευθερίας του λόγου ενός άλλου. Όμως εαν έπειτα ρωτήσεις ποιά είναι αυτά τα όρια τότε μπορείς (και μάλλον είναι το πιθανότερο) να πάρεις από τον καθένα διαφορετική απάντηση. Αυτό γίνεται γιατί αυτά τα όρια απλώς δεν καθορίζονται και δεν έχουν ένα σαφές τέλος.

Κάθε κράτος θεσπίζει τους δικούς του νόμους για την αισχρολογία ,τον λίβελο ,την ανταρσία και γενικά με ότι έχει να κάνει με το τόσο ασαφή τομέα της ελευθερίας του λόγου. Τάξη στην Ελλάδα ''επιχειρεί'' (γιατι περι επιχειρήματος πρόκειται) το άρθρο 14 του Συντάγματος το οποίο σε γενικά πλαίσια δίνει σχετικά μεγάλη ελευθερία στο λόγο πλήν σαφως ορισμένων περιπτώσεων.Αυτές είναι απαγορεύσεις του τύπου να όταν εκφράζετε κάποιος με υβριστικά σχόλια εναντίον του προέδρου της δημοκρατίας ή ενάντια στα θρησκευτικά πιστεύω ενός πολίτη. Ακόμα απαγορεύονται ρητά η δημοσίευση σχόλιων και πληροφορίων που αφορούν την εθνική ασφάλεια και το στρατό αλλά και άσεμνες παραστάσεις που προσβάλλουν την δημόσια αιδώ. Πέρα από τις ευκόλως νοούμενες απαγορεύσεις το Σύνταγμα δεν προνοεί ποινή σε άλλες περιπτώσεις εκτός στην περίπτωση που κάποιος πολίτης ή ομάδα πολιτών ,πιστεύουν οτι προσβλήθηκαν από τα λεγόμενα ή τα γραφόμενα κάποιου και έχουν το δικαίωμα να προσφύγουν στο ελληνικό δικαστήριο.

Πολλές φορές τα τελευταία χρόνια έγινε συζήτηση για αυτό το θέμα.Καθοριστικό ρόλο έπαιξε το διαδίκτυο και η καθολική χρησιμοποίηση του. Εβραίοι ,ναζιστές,λευκοί, έγχρωμοι, Μωαμεθανοί και Χριστιανοί μαζεύονται σε φόρουμς για συζήτηση ή ακόμα και μεμονωμένα σε blogs ή προσωπικές ιστοσελίδες για να εκφράσουν την άποψη τους ελεύθερα και χωρίς κάποιους σημαντικούς περιορισμούς. Αυτό όμως ,όπως μας έδειξε το πρόσφατο παρελθόν -αφου το διαδίκτυο δεν μετρά πολλα χρόνια ζωής σε σχέση με τα άλλα μέσα- εγκυμονεί παρα πολλούς κινδύνους. Αναπόσπαστο κομμάτι της ελευθερίας είναι ο σεβασμός αλλά κάποιοι παράφρασαν αυτό τον όρο και τον έφεραν στα μέτρα τους. Ελεύθερος πολίτης είναι αυτός που δεν προσβάλλει και πάνω από όλα σέβεται τον διπλανό του. Γίνεται σαφές οτι η ελευθερία της έκφρασης δεν συμβαδίζει με το σλόγκαν γνωστής εταιρίας κινητής τηλεφωνίας που δηλώνει οτι ''Θέλω να λέω οτι θέλω χωρις περιορισμούς'' ή ακόμα ''Θέλω να λέω οτι κατεβαίνει στο κεφάλι μου'' για να μην χρησιμοποιηθούν πιο βαριές εκφράσεις..

Πρόσφατο γεγονός που έδωσε αφορμή για να επαναρχίσει η συζήτηση για την ελευθερία του λόγου ήταν η δημοσίευση σκίτσων στην Δανία και έπειτα στη Γαλλία που απεικόνιζαν τον Μωάμεθ. Οι ''πληγωμένες συνειδήσεις'' των Ισλαμιστών ήταν ικανές ακόμα και για έναρξη Τζιχάτ.Τελικά το θέμα σιγά σιγά αποσιωποιήθηκε .Επίσης πριν μερικά χρόνια στο ''New Yorker'' έντυπο που διαβάζεται από σημαντική μερίδα νεουορκέζων και όχι μόνο δημοσίευσε σε γελοιογραφία ένα εβραικό έθιμο.Υπήρξαν παρα πολλές αλυσιδωτές αντιδράσεις αφού το εβραικό λόμπυ στις ΗΠΑ κατέχει μεγάλη δύναμη και το έντυπο χαρακτηρίστηκε από εβραικούς κύκλους ως αντισημιτικό.

Από τα πιο πάνω προκύπτει οτι το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου δεν είναι και μάλλον δεν θα γίνει ποτέ απόλυτο. Μήπως τελικά αυτές όλες οι δημοκρατικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δίκαιώματα είναι αποκλειστικότητες των δυτικών κοινωνιών;Τελικά το μόνο σίγουρο που προκύπτει είναι οτι ο κάθε ελεύθερος πολίτης ενός κράτους ή μιας περιοχής αντιλαμβάνεται διαφορετικά την έννοια της ελευθερίας του λόγου και τα όρια του .

Robert Horry

Auto einai ena arthro pou dimosieftike sto www.contra.gr kai afora ena omologoumenws megalo kai ypotimimeno kata tin apopsi mou paikti tou NBA.

Ο Robert Horry δεν ήταν, δεν είναι και φυσικά δεν θα γίνει ποτέ σούπερ σταρ του ΝΒΑ. Ποτέ δεν ήταν το πρώτο βιολί στις ομάδες του, ποτέ, τέλος πάντων, δεν ήταν ο chosen one των ΜΜΕ. Όμως, ο τύπος είναι 7 φορές πρωταθλητής στο πιο δύσκολο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου. Τρομαχτικό νούμερο είπατε; Όχι για έναν παίκτη ο οποίος λατρεύει την ευθύνη του τελευταίου σουτ και ζει για να το πάρει. O Horry είναι ειδική πάστα παίκτη.

Το ταλέντο του είχε ήδη ανιχνευτεί από τα λαγωνικά του ΝΒΑ όταν ο Robert πήγαινε ακόμα στο γυμνάσιο Naismith της Alabama. Στο κολλέγιο της Alabama, συμπαίκτης με τον τρελό και παλαβό Latrell Sprewell, έκανε επίσης καλή δουλειά. Kαι οι Houston Rockets θεώρησαν τους εαυτούς τους τυχερούς όταν τον επέλεξαν στο Νο 11 του ντραφτ του 1992. Πράγματι ήταν.

Επι προσωπικού…

Πλήρες όνομα: Robert Keith Horry
Ημερομηνία Γέννησης: 25/8/1970
Oικ. Κατάσταση: Παντρεμένος
Παιδιά: 2
Παρατσούκλι: Big Shot Rob
Χόμπι: Video Games και Shopping

Tα δύο πρώτα

Ο Horry πήρε από την αρχή αρκετό χρόνο συμμετοχής, κέρδισε την εμπιστοσύνη των συμπαικτών του και να που το 1994, κατέκτησε το πρώτο του δαχτυλίδι, όταν οι Rockets λύγισαν στους τελικούς τους Knicks με 4-3. Όλα αυτά ίσως να μην είχαν συμβεί αν το Φεβρουάριο του 1994 δεν ναυαγούσε η ανταλλαγή του Horry και του Matt Bullard (παλιός παίκτης του ΠΑΟΚ) στους Pistons. Oι Rockets «καίγονταν» να πάρουν τον Sean Elliott και έδιναν τους δύο παίκτες τους. Όμως, ο Elliott δεν πέρασε τα ιατρικά τεστ και ο Horry παρέμεινε στο Τέξας. Παιχνίδια της τύχης.

Στα play-offs του 1995 άρχιζε να «χτίζει» τη φήμη του ανθρώπου της τελευταίας στιγμής. Στους τελικούς της δυτικής περιφέρειας κόντρα στους Spurs πετυχαίνει το νικητήριο καλάθι στον πρώτο παιχνίδι ενώ στους τελικούς με τους Magic σκόραρε το πιο κρίσιμο καλάθι του τρίτου αγώνα και χάρισε τη νίκη στους Rockets. Αυτά είδαν οι Αμερικάνοι και του κόλλησαν το παρατσούκλι “Βig Shot Rob”.

Το 1996, ο φίλος μας γίνεται ανταλλαγή και μετακομίζει στους Suns για να πάει στο Χιούστον ο Charles Barkley. H χημεία του με αυτήν του ιδιότροπου προπονητή του Φοίνιξ Danny Ainge δεν "κόλλησαν" ποτέ. Ο Ηorry μάλιστα δεν δίστασε να πετάξει μία πετσέτα στο πρόσωπο του κόουτς κατά τη διάρκεια αγώνα, υπογράφοντας με αυτόν τον τρόπο την έξοδό του από την ομάδα μετά από μόλις 22 παιχνίδια. Στις 10 Ιανουαρίου του 1997, o δύο φορές πρωταθλητής Horry γίνεται μέλος των Lakers και βρίσκει την μπασκετική Ιθάκη του.

Διακρίσεις

*7 πρωταθλητής ΝΒΑ (1994,1995, 2000, 2001, 2002, 2005, 2007)

*2oς στα τρίποντα στα play-off πίσω από τον Reggie Miller.

*Ο μόνος παίκτης μαζί με τον John Salley που έχει κερδίσει πρωταθλήματα με τρεις διαφορετικές ομάδες.

* Εχει το ρεκόρ στο ΝΒΑ με τα περισσότερα εύστοχα τρίποντα σε παιχνίδι play-off χωρίς να χάσει προσπάθεια. Είχε 7/7 κόντρα στους Jazz το 1997.

Αλλα τρία

Στο three-peat των «Λιμνανθρώπων» την τριετία 2000-2002) έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο. Κατά την προσφιλή του παράδοση, μεταμορφωνόταν προς το καλύτερο στους τελικούς και έκανε το σωστό όταν η μπάλα ζύγιζε τόνους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα (που συχνά-πυκνά το βλέπετε στα χάι-λάιτς του ΝΒΑ) είναι ο τέταρτος τελικός της δυτικής περιφέρειας με αντίπαλο τους Kings το 2002. Οι Lakers χάνουν 2-1 στη σειρά και βρίσκονται δύο πόντους πίσω 11 δευτερόλεπτα πριν το τέλος. Οι μεγάλοι σταρ της ομάδας, O Neal και Βryant αστοχούν, η μπάλα φτάνει στα χέρια του Divac που πασάρει στον Horry. Τη συνέχεια τη φαντάζεστε. Τρίποντο από τον άνθρωπο της τελευταίας στιγμής και 2-2 η σειρά.

Απόσταγμα πείρας

Το καλοκαίρι του 2003 o Horry στα 33 του έγινε free-agent. O προπονητής των Spurs Gregg Popovich είδε στο πρόσωπό του τον άνθρωπο που θα βοηθούσε την ομάδα να κρατήσει τα σκήπτρα του πρωταθλητή. Τα "σπιρούνια" τον έκαναν δικό τους και ο κόουτς μετέτρεψε τον Horry σε ρολίστα πολυτελείας περικόπτοντας σχεδόν στο μισό το χρόνο συμμετοχής του. Από τα 29:18 λεπτά της τελευταίας χρονιάς στους Lakers, έπεσε στα 15:54 στην πρώτη σεζόν στους Spurs. Ουδόλως όμως ενοχλήθηκε.

Το 2004 οι Spurs έχασαν το πρωτάθλημα αλλά το 2005 κλήθηκαν να το διεκδικήσουν και πάλι, κόντρα στους πρωταθλητές Pistons. Μετά από 4 τελικούς το σκορ ήταν 2-2, οπότε το πέμπτο παιχνίδι ήταν πολύ σημαντικό. Αρα, είχε φτάσει η ώρα του Horry. Όταν είδε τους υπόλοιπους να κολλάνε, ο γεννημένος πρωταθλητής φόργουορντ πήρε φόρα και παρέσυρε τα πάντα στο διάβα του. Πέτυχε 21 πόντους στην τέταρτη περίοδο και στην παράταση και φυσικά, για να μην ξεχνιόμαστε, πέτυχε το νικητήριο καλάθι για το 96-95. Λίγες ημέρες αργότερα περνούσε το έκτο δαχτυλίδι πρωταθλητή.

Στα play-off του 2007 αποφάσισε να αλλάξει το τροπάριο και να κάνει σημαντική την παρουσία χρησιμοποιώντας άλλα μέσα. Στους ημιτελικούς της Δύσης με τους Suns γκρέμισε με ένα αντιαθλητικό φάουλ τον Nash και προκάλεσε την τιμωρία των Diaw και Stoudemire που άφησαν τον πάγκο τους και θέλησαν να του τα πουν ένα χεράκι. Στους τελικούς με τους Cavaliers έκανε αμυντική θραύση στο δεύτερο αγώνα με 5 τάπες ενώ σε μία διεκδίκηση έριξε κάτω και τον προπονητή του έξω από την τελική γραμμή. Οι…κόποι του πάντως ανταμείφθηκαν με το 7ο δαχτυλίδι, όσα δεν έχει κανείς εν ενεργεία παίκτης του ΝΒΑ.

---

Επιμύθιο: Ποτέ μην υποτιμάτε την καρδιά του πρωταθλητή. Εστω και αν αυτός δεν είναι σταρ αλλά ο Big Shot Rob Robert Horry.

R.Kelly- Double up

Auto einai ena review gia to neo album tou R.Kelly opws dimosieftike apo to www.hiphop.gr wraios diskos me rnb kommatakia gia chillout katastaseis :)

Εισαγωγή

O R.Kelly είναι από μόνος του μια μεγάλη ιστορία. Μια ιστορία με πολλά ups και πολλά downs. Στα ups συγκαταλέγονται όλες οι καλές δουλειές του,τα κλασσικά του albums, οι άπειρες συνεργασίες του και όλα τα άλλα που τον ανακήρυξαν «King Of RmB». Όπως πολλοί αυτοκαταστροφικοί καλλιτέχνες έτσι κι εκείνος, πέρασε το μεγάλο down της καριέρας του στην υπόθεση που βρέθηκε εμπλεκόμενος με μια ανήλικη κοπέλα και από εκεί και πέρα, μπορεί να έκανε πάρα πολύ καλές δουλειές όπως π.χ το «Chocolate Factory» αλλά και αρκετές «πατάτες». Το θέμα είναι ότι ποτέ δεν έπαψε να είναι μια μουσική ιδιοφυΐα, και μετά το προπερσινό «TP3 Reloaded», που βρήκε τις γνώμες των φανς και των κριτικών να διΐστανται σε μια κλίμακα που έφτανε από βαθμολογίες του ενός αστεριού μέχρι τους χαρακτηρισμούς ως «κλασσικό δίσκο», ο ίδιος θέλει να επιστρέψει δυναμικά με το Double Up για το οποίο είχε δηλώσει πως θα είναι 70 % hip-hop.

Ο δίσκος

Κι από αυτήν την δήλωση θα αρχίσω το review αυτό, ξεκινώντας από τα lyrics. Όσοι έχουν παρακολουθήσει την πορεία του R.Kelly, θα ξέρουν πως ασχολείται πολύ με το θέμα των γυναικών και το sex, συνδυάζοντας πάντα με explicit περιεχόμενο. Καμιά φορά οι σεξιστικές του μεταφορές άγγιζαν τα όρια μεταξύ του γελοίου και του αστείου(με την καλή έννοια), κάτι που δεν άλλαξε ούτε σε αυτόν τον δίσκο.(όχι πως θα έπρεπε κιόλας, από την στιγμή που ήταν πάντα κάτι σαν σήμα κατατεθέν του). Στην θεματολογία του θα ήθελα να αναφερθώ στο θέμα του «κέρατου», μιας και σε κάποια στιγμή αρχίζει να είναι όντως γελοίο: Ο R.Kelly κερατώνει την κοπέλα του με μια άλλη (άλλες), η κοπέλα του τον κερατώνει με έναν φίλο του που το ανακαλύπτει μέσω μιας συζήτησης, αλλού αυτός κλέβει τις «κοπέλες» από άλλους (οπότε εκείνες τους κερατώνουν) και σε άλλο τραγούδι, ενώ βρίσκεται πίσω από τα σίδερα, καταλαβαίνει πως η κοπέλα του (προς έκπληξη όλων μας) τον κερατώνει με τον καλύτερο φίλο του. Πέρα από αυτό το σημείο και ίσως κάποιες μεταφορές και wordplay που εξαρτώνται καθαρά από την κρίση του καθενός όπως π.χ στο κομμάτι «The Zoo», ο R.Kelly βρίσκεται εκεί όπου βρισκόταν πάντα. Καλά και catchy hooks, rhymes που είναι ό,τι πρέπει για επιτυχίες στο ραδιόφωνο και, όπως πάντα, τα πότε «ρομαντικά» και πότε πιο «προκλητικά» rhymes στις μπαλάντες του που καταφέρνουν πάντα τον στόχο τους. Σε κάποια κομμάτια, τα ραπς του θα έλεγα πως είναι πολύ καλύτερα από κάτι «μέτριους» ράπερ που κυκλοφορούν τον τελευταίο καιρό, από την άλλη όμως, βρίσκονται πολύ χαμηλότερα από τους «καλούς» καλλιτέχνες της rap.

Οι συμμετοχές των Snoop Dogg, Chamillionaire, T.I., Polow Da Don, T-Pain, Keyshia Cole, Nelly, Ludacris, Kid Rock, Swizz Beatz, Huey και Usher δεν προσφέρουν κάτι τρομερό στον δίσκο(εκτός από 2 το πολύ 3), απλώς κάνουν κάποια κομμάτια λίγο πιο «hip-hop» ή κάποιο ντουέτο. Δεν χρειάζονταν τόσοι για να τον στηρίξουν, από την στιγμή που μόνος του τα καταφέρνει καλύτερα, κάτι το οποίο το αποδεικνύει και στις παραγωγές του δίσκου.

Ο δίσκος είναι εξ ολοκλήρου produced από τον ίδιο και μόνο 1 κομμάτι είναι σε παραγωγή του Polow Da Don και 4 είναι co-produced από τους: The Runners, Lil Ronnie, Mysto & Pizzi και Khao. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που, άν και περίμενα πολύ πιο «χαώδη» τον δίσκο εξ αιτίας των διαφόρων μουσικών στιλ, στην τελική μας παρουσιάζεται ένα κάπως πιο συγκροτημένο σύνολο.Είτε στα κομμάτια για τα κλαμπς, είτε στις μπαλάντες,ο R.Kelly έχει κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά και μόνο 2-3 κομμάτια είναι μέτρια. Γι' αυτό κι όταν το ακούσετε, θα καταλάβετε τον προβληματισμό μου…

Τελικά

..όσον αφορά την τελική βαθμολογία του δίσκου. Ενώ βρίσκω κάποια «κακά» στοιχεία, συγχρόνως υπάρχουν και τα άκρως θετικά του δίσκου. Αν και ο R.Kelly είναι ένας από τους αγαπημένους μου καλλιτέχνες, δεν μπορώ να παραβλέψω τα «λαθάκια» που εμφανίζονται εδώ και εκεί. Από την άλλη, ο ίδιος αποδεικνύει γιατί μπορεί να ανακηρύσσει τον εαυτό του ως «King Of R’N’B» και ότι σε μουσικό επίπεδο είναι ικανός να κάνει τα πάντα.. Θα συμφωνήσω με εκείνους που θα υποστηρίξουν πως η πολύ καλή και ζεστή φωνή του R.Kelly ταιριάζει καλύτερα στο να τραγουδάει παρά στο να κανει rap, από την στιγμή όμως που τα πράγματα δεν φαντάζουν τόσο τραγικά, μικρό το κακό. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι από τους καλύτερους δίσκους του, κι αυτό επειδή έχει κάνει κλασσικότατες δουλειές. Είναι όμως από τους καλύτερους RnB δίσκους που κυκλοφορούν εκεί έξω και δεν πρέπει να χαθεί από κανέναν r’n’b fan, πόσο μάλλον από τους λάτρεις του R.Kelly.

review gia to neo album HIPHOP LIVES apo KRS-One kai Marley Marl

pio katw parathetw ena review gia to neo album tou KRS-One opws dimosieftike aftousio sto www.hiphop.gr
Enas poly kalos diskos kata tin apopsi mou (kai oxi mono) must gia osous agapoun to old-fashioned hiphop...

Εισαγωγή

Πριν 20 χρόνια όποιος, έστω σκεπτόταν, πως ο Krs1 και ο Marley Marl θα έφτιαχναν ένα άλμπουμ μαζί σαν δίδυμο είτε σε κλινική αποτοξίνωσης από το κρακ θα ήτανε είτε στο τρίτο όνειρο. Η κόντρα τότε ήταν πραγματική, χωρίς να έχει ως αυτοσκοπό την εμπορική εκμετάλλευση (αυτή καθεαυτή) της διαμάχης. Αγνή και αμόλυντη χωρίς δημοσιοσχεσίτες, promoters, διαφημιστές και δημοσιογράφους. Παρεμπιπτόντως αν και ηλικιακά δεν πρόλαβα την διαμάχη (ούτε τα 3 δεν είχα κλείσει το 1987..), προτιμούσα την δουλειά της Boogie Down, αν και οι Juice Crew ήταν ένας και ένας μεγαθήρια του είδους΄Roxanne Shante, Mc Shan, Biz Markie, Big Daddy Kane.....

Ο δίσκος

Εν έτη 2007 βέβαια το marketing παίζει τον ρόλο του σε όλα. Όχι πως ο Lawrence Krisna Parker μας εμπαίζει, αλίμονο είναι υπερδραστήριος στα 42 και τον χαίρομαι πολύ για αυτό. Και όσο και αν με έχει απογοητεύσει κατά καιρούς – αφού ότι τιτλοφορεί το όνομα του αυξάνει κατακόρυφα τις απαιτήσεις- ουδέποτε δεν τον άκουσα σε ένα τραγούδι που να μην είναι έστω καλό λαικά ποτέ δεν έβγαλε μια μαλακία που να μην ακούγεται, όπως τόσοι άλλοι. Ο Marley Marl.. τί να πεις για αυτόν τον καλλιτέχνη? Ανέδειξε την Roxanne Shante,την καλύτερη γυναίκα ράπερ που υπήρξε ποτέ!! Λεπτομέρεια που ο κόσμος δεν γνωρίζει, ακόμα και πίσω από τις πρώτες επιτυχίες των Eric B & Rakim αυτός βρισκότανε.

Επί του παρόντος (γιατί φλερτάρω με το διήγημα πάλι...), ο δίσκος είναι καλός. Πραγματικά αξίζει της προσοχής μας, αν και μην περιμένετε και τις κορυφαίες στιγμές των καλλιτεχνών. Δηλαδή ο Κrs1 το έχει (αλίμονο!) και ο Μarley Marl το συντονίζει. Αν θα μπορούσαν καλύτερα? Μπορεί πριν 10 χρόνια. Σήμερα....Ξέρεις κάτι? Κάτι σου κάνει ο ήχος του άλμπουμ, έχει ένα άρωμα 80’s χωρίς να είναι αναχρονιστικό και αυτό είναι επίτευγμα πραγματικό. Χωρίς να εγκλωβιστεί σε κλισέ αλλά και χωρίς να αγνοεί παράλληλα τα όμορφα εκείνα χρόνια, στέκεται στα πόδια του καλά. Ένας Charles Barkley που μπορεί να μην αντέξει σήμερα όσο ένας Tim Duncan, αλλά με 2-3 κινήσεις θα κάνει τον πιτσιρικά να μην ξέρει από που του ήρθε και να ζητήσει την φάση να την δει στο video το βράδυ.

Πολύ μου άρεσαν τα ‘Hip hop lives’, ‘Musika’ (αυτός ο Μαgic Juan είναι λιτός και ωραίος), Victory (και σκρατσάρει και ο Dj Premier..), ‘Kill a rapper’ (το πρώτο single), αλλά τα καλά είναι στο τέλος ‘Αll skool’ (Μάγκες τα σπάει!!!) και το ‘House of hits’ (με τον θρύλο Busy Bee να είναι όλα τα λεφτά μωρό μου, όλα τα λεφτά, με 5 κουβέντες όλες κιόλες..) .....

Τελικά

Με συγκρατημένες απαιτήσεις και με ολίγον νοσταλγία περνάς πολύ όμορφα.....αλλά και χωρίς αυτά πάλι θα γουστάρεις. Μόνο μην περιμένεις πολλά, το παρελθόν δεν γυρίζει πίσω και οι παλιές αγάπες εδώ και χρόνια μετακόμισαν στον παράδεισο της μνήμης...

SNOOP DOGG stin Athina!!!

APISTEFTO ALLA ALITHINO!!!O SNOOP DOGG STIN ATHINA!!! Afti i sinavlia den xanete me tipota!!!

Είναι ο αδιαφιλονίκητος μαύρος SUPERSTAR!

Ο πιο επιδραστικός μαύρος καλλιτέχνης της τελευταίας δεκαπενταετίας, είδωλο για όλους ανεξαιρέτως τους φίλους της μαύρης μουσικής και σεβαστός από τους οπαδούς κάθε είδους σύγχρονης μουσικής. Με το ιδιαίτερο προσωπικό του ήχο αλλά και lifestyle, είναι από τις λίγες περιπτώσεις που κάποιος καλλιτέχνης έχει χαρακτηρίσει από μόνος του ένα ολόκληρο είδος ζωής και μουσικής και το έχει φέρει από τους δρόμους στο παγκόσμιο προσκήνιο: ο SNOOP DOGG ήταν η κυριότερη αιτία που η ραπ μουσική κατέκτησε τα αμερικάνικα charts, έγινε η βασική μουσική του τηλεοπτικού κολοσσού MTV και έφτασε στο σημερινό σημείο παντοδυναμίας της.

Snoop Dogg

Στην καριέρα του, έχει πουλήσει 20 εκατομμύρια δίσκους μόνο στις ΗΠΑ και άλλα τόσα στον υπόλοιπο κόσμο. Τα άλμπουμ του, από το 1993 μέχρι και σήμερα κατακτούν πολύ εύκολα την κορυφή των charts στις ΗΠΑ και το ίδιο συμβαίνει με πάρα πολλά από τα τραγούδια του.

Η τεράστια επίδραση του στην σημερινή μουσική είναι εμφανής και από την τεράστια απήχηση που έχουν οι συνεργασίες του με νέους καλλιτέχνες: κορυφαία ονόματα όπως ο Akon, ο Eminem και o Pharell έχουν κάνει τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους με κομμάτια όπου συμμετέχει ο Snoop Dogg.

Στην Ελλάδα, ο Snoop Dogg έχει διαχρονικά εξαιρετική απήχηση στο κοινό: με πωλήσεις αρκετών χιλιάδων ανά άλμπουμ, είναι ο πιο αγαπητός μαύρος καλλιτέχνης του ελληνικού κοινού, ανεξαρτήτως είδους.

Μια παραγωγή της Detox promotion σε συνεργασία με την Globalvibe.

Σύντομα θα ανακοινωθούν περισσότερες πληροφορίες από το hiphop.gr, so keep in touch!

(pigi )

REVIEW gia to neo album tou Slim Thug

Ayto einai ena review pou graftike apo ton ypofainomeno (GUESS WHO :) ) kai mila gia to neo album tou Slim Thug.Exei dimosieftei aftousio sto megalytero site hiphop panellinia!!! gia tou logou to alithes...

http://www.hiphop.gr/page/1284

Εισαγωγή

Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου του ολοκληρωμένου δίσκου ο Slim Thug επανέρχεται στη δισκογραφία αυτή τη φορά με το crew του τους Boss Hogg Outlawz (Killa Kyleon , Cris Ward , Young Black , J-Dawg , PJ Rap Hustler , Rob Smallz , Sir Daily) για το Serve & Collect. Το πρώτο LP μπορεί να μην επικύρωσε ακριβώς τον τίτλο του (Αlready Platinum) αλλά ξεπέρασε τις προσδοκίες της Geffen Records, αφού καλύφθηκε τουλάχιστον με χρυσό. Το Serve & Collect εν συντομία είναι ένας όνομα και πράμα Dirty South δίσκος που επικεντρώνεται στη Southern lifestyle και με ότι αντιστοιχεί στο προκείμενο lifestyle (γκόμενες , αμάξια , hustlin’) εμπλουτισμένος με όμορφες παραγωγές που αν μη τι άλλο αποτελεί ένα ευχάριστο διάλειμμα από τις προτιμήσεις και των πιο σκληροπυρηνικών θιασωτών της hip-hop κουλτούρας.
Ο δίσκος

Το Serve & Collect ενώ στερείται την παραγωγή των πολλών δολλαρίων , μπορεί άνετα να ικανοποιήσει τα αυτιά των ακροατών που θέλουν τα παράθυρα τους να κροταλίζουν από τον υπέροχο ήχο του album. Κομμάτια όπως το «Ride on 4s» και «Wood Wheel» επιδρούν κυρίως όταν ακούγονται στο αυτοκίνητο αλλά μάλλον αυτός φαίνεται να ήταν ο στόχος των Boss Hogg Outlawz.

Το πρώτο κομμάτι του album εν ονόματι «We Boss Hoggin» που αποτελεί στο σύνολο του ένα σόλο του Slim Thug, είναι ντυμένο από μια φανταστική παράγωγη που αν μη τι άλλο θα μπορούσε να ικανοποιήσει τα αυτιά ακόμα και του πιο δύσκολου ακροατή. Στιχουργικά δεν είναι κάτι πρωτότυπο αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ποτέ οι Southern rappers δεν είχαν και το πιο ποιοτικό στίχο με φυσικά κάποιες εξαιρέσεις . Το επόμενο track «Wood Wheel» καλύπτει επιτυχώς την θεματολογία του και εδώ ακούμε για πρώτη φορά τον Sir Daily. To «Ride on 4s» είναι άλλη μια αφιέρωση στην gangsta κουλτούρα και σ’ αυτό , εκτός από τον Slim Thug συμμετέχει ο J-Dawg. To μεγαλύτερο μερος του album καλύπτει παρόμοια θεματολογία όπως τα κομμάτια Badge on my neck» το «I’m a hogg» και το «I’m fresh». O Rob Smallz και ο Slim Thug συνεργάζονται στο «Cheating» το οποίο είναι μια ωδή προς τις γυναίκες και ο κύριος λόγος που αυτοί οι δυο προσπάθησαν να μην ερωτευτούν ποτέ μια συγκεκριμένη γυναίκα στη ζωή τους . Στο album επίσης περιέχονται δυο σκληροπυρηνικά gangsta raps κομμάτια. Το ένα είναι το «This is for my G’s « που εν συντομία παρεμβάλλει τις κλασσικές ρίμες του Snoop Dogg στο κομμάτι «G`s and Hustlers» και το « Heat on my side». H παραγωγή καθώς και μερικές έξυπνες γραμμές είναι αυτό που χωρίζει το ένα track από το άλλο.

Ο Mr. Lee επιμελείται την παραγωγή των 15 κομματιών όπως έκανε και στο προηγούμενο album «Αlready Platinum» του 2.02 υψους (!) rapper από το Ηοuston.Tα κομμάτια ακολουθούν πιστά την παραδοσιακή τεχνική του Texas, του Screwed (το να ενώνεις slow τεμπο σε hip-hop μουσική) όντας και οι δυο απόγονοι του αξέχαστου Dj Screw.


Τελικά

Σε τελική ανάλυση το «Serve & Collect» δεν είναι βεβαίως για όλους. Εάν δεν είστε οι φανατικοί του South side rap ή αν δεν εχετε τι διάθεση να ακούσετε για γκόμενες και λεφτά τοτε το album δεν είναι για εσάς . Εξάλλου όπως έχει προαναφερθεί το album αποτελεί ένα ευχάριστο διάλειμμα για τα ποιοτικά μας ακούσματα. Για όσους τα αυτιά είναι έτοιμα να δεχτούν την επανάσταση από το νότο και έχουν στα ακούσματα τους τον Slimthugga τότε ας το προμηθευτούν. Ακόμα καλύτερος από το προηγούμενο του album και με αναμενόμενο σόλο album release στις 5 του επερχομένου Ιουνίου (Βοss of all Bosses) το LP αποτελεί μια πρόγευση από τι θα ακολουθήσει και ο το «Αφεντικό των αφεντικών» προσφέρει στους ακροατές του αυτό που ακριβώς θέλουν να ακούσουν.

hello world!!!

Ayto einai to prwto mou post kai mias kai den exw kapoio sygkekrimeno erethisma tha grapsw tous stixous enos kommatiou pou oi stixoi einai panta diaxronikoi kai alismonitoi.To tragoudi afto eipwthike apo ton ena kai monadiko kai axehasto 2Pac..RIP

2Pac - Changes
Come on come on
I see no changes. Wake up in the morning and I ask myself,
"Is life worth living? Should I blast myself?"
I'm tired of bein' poor and even worse I'm black.
My stomach hurts, so I'm lookin' for a purse to snatch.
Cops give a damn about a negro? Pull the trigger, kill a nigga, he's a hero.
Give the crack to the kids who the hell cares? One less hungry mouth on the welfare.
First ship 'em dope & let 'em deal the brothers.
Give 'em guns, step back, and watch 'em kill each other.
"It's time to fight back", that's what Huey said.
2 shots in the dark now Huey's dead.
I got love for my brother, but we can never go nowhere
unless we share with each other. We gotta start makin' changes.
Learn to see me as a brother 'stead of 2 distant strangers.
And that's how it's supposed to be.
How can the Devil take a brother if he's close to me?
I'd love to go back to when we played as kids,
but things change, and that's the way it is.

[Bridge w/ changing ad libs]

(Come on, come on) That's just the way it is. Things'll never be the same.
That's just the way it is. aww yeah...
[Repeat]

I see no changes. All I see is racist faces.
Misplaced hate makes disgrace for races we under.
I wonder what it takes to make this one better place...
let's erase the wasted.
Take the evil out the people, they'll be acting right.
'Cause mo' black than white is smokin' crack tonight.
And only time we chill is when we kill each other.
It takes skill to be real, time to heal each other.
And although it seems heaven sent,
we ain't ready to see a black President, uhh.
It ain't a secret don't conceal the fact...
the penitentiary's packed, and it's filled with blacks.
But some things will never change.
Try to show another way, but they stayin' in the dope game.
Now tell me what's a mother to do?
Bein' real don't appeal to the brother in you.
You gotta operate the easy way.
"I made a G today" But you made it in a sleazy way.
Sellin' crack to the kids. "I gotta get paid,"
Well hey, well that's the way it is.

[Bridge]
[Talking:]

We gotta make a change...
It's time for us as a people to start makin' some changes.
Let's change the way we eat, let's change the way we live
and let's change the way we treat each other.
You see the old way wasn't working so it's on us to do
what we gotta do, to survive.

And still I see no changes. Can't a brother get a little peace?
There's war on the streets & the war in the Middle East.
Instead of war on poverty,
they got a war on drugs so the police can bother me.
And I ain't never did a crime I ain't have to do.
But now I'm back with the facts givin' 'em back to you.
Don't let 'em jack you up, back you up, crack you up and pimp smack you up.
You gotta learn to hold ya own.
They get jealous when they see ya with ya mobile phone.
But tell the cops they can't touch this.
I don't trust this, when they try to rush I bust this.
That's the sound of my tune. You say it ain't cool, but mama didn't raise no fool.
And as long as I stay black, I gotta stay strapped & I never get to lay back.
'Cause I always got to worry 'bout the pay backs.
Some buck that I roughed up way back... comin' back after all these years.
Rat-a-tat-tat-tat-tat. That's the way it is. uhh

[Bridge 'til fade]
Some things never change.

peace to y'all